Van je collega’s moet je het hebben!

Op vleesboek (FB) word ik lid van een groep vrachtwagenchauffeurs die aldaar hun verhalen vertellen, dus ik doe mijn verhaal erbij hoe of ik een sociaal mens ben en tracht te communiceren met de douaniers die juist door de meeste collegae werden afgesnauwd. De douaniers reageerden dan ook gereserveerd en het viel niet mee om er gewoon een praatje mee te maken, maar dankzij mijn lengte (2m11) gaf ik de papieren altijd door het bovenluikje i.p.v. de la onder de ruit. En bij iedere keer dat er kwam stonden er meer mensen op die post die het ook wel wilden zien wat of ik deed met mijn papieren. Toen ik een sticker van de Deense Hohesclub onder het glas doorschoof vroegen ze zich af vanwaar dat was, en ik grijnsde en zei: ‘It is your own language, can’t you read it?’ Maar ze hadden nog nooit van de Deense Klub Lange Mensen gehoord, maar geleidelijk aan, hoe meer of ik er kwam, werd men wat losser. Ons bedrijf was immers al zo’n bedrijf wat de spelregels overtrad en we vaak vanaf de Deense kant, als het kon ’s nachts passeerden omdat we altijd wel een paar ton te zwaar waren, ongeacht dat niet op de papieren stond. Waarom wilden die vrachtwagenchauffeurs gelijk alweer achter dat stuur kruipen, weer over zovelen kilometers in je uppie te moeten doorbrengen, mede daarom dat wanneer ik werkzaam was voor een uitzendbureau of Chauffeurspool dat ik mijn portie buitenland graag doorschoof naar een collega.
Hetgeen ik overigens op eigen blog schrijf is méér als wat of ik op die groep schreef.

Op gegeven moment kom ik vanaf Deense kant de grens op rijden en bij de afslag naar de kantoren stonden al vrachtwagens opgesteld, dus zet die van mij achter een Italiaanse truck en doe mijn knipperlichten aan, pak mijn papieren en loop ettelijke kilometers totdat ik bij de kantoren aankom. Het barstte ervan de vrachtwagenchauffeurs, het leek wel een mierennest. M’n collega’s stonden er ook en die waren niet blij en zeiden: “Maak je borst maar nat, Hans” want wij staan hier al drie dagen te wachten. Stiptheidsacties of zoiets, binnengekomen zag ik dat geen enkele plek was bezet, maar onderwijl tref ik een douanier die me dichtbij mijn oor vraagt dat wanneer ik koffie blief, hem geruisloos mocht volgen. Toen wij beide achter de coulissen verdwenen was het allen in koor: He Hasse, dit omdat mijn naam een werkwoord schijnt te zijn. Aldaar kwebbel ik lekker mee, ze pasten zich aan en gingen over in het Engels zodat ik ook een beetje begreep wat of er loos was. Na een kop of drie koffie te hebben genoten had één van hun mijn papieren gedaan en waren ze voorzien van de nodige stempels en kon ik mij vervoegen, laverende tussen de vele chauffeurs, kwam ik aan bij het Duitse loket en reageerden de douaniers lachend omdat ze eigenlijk wel wisten dat ik het hele spul zou passeren en in een mum van tijd waren mijn papieren in orde. Buiten groette ik mijn collega’s en zei weer door te gaan, maar die begrepen niet hoe of wat, toen ik pakweg een half uur later het terrein opreed en mijn luchthoorn opentrok en zwaaide, keken ze helemaal niet blij, dat ik als enige chauffeurs op zeker 1000 aanwezige vrachtwagenchauffeurs voorrang kreeg.

Welnu, die werd gelijk in twijfel getrokken daar, en ik had er de smoor in. :roll: Verdikkie, iedere keer, steevast dat ik ergens in een groep zat dat ik ongevraagd eruit gekieperd werd, deze toon sprak mij dus helemaal niet aan, en voordat ze mij konden verjagen heb ik mijn bericht en de foto’s die ik erbij had gezet gewist en ging uit de groep.

Niet veel later realiseerde ik me – hé ho, want eens even – ik was sinds mijn 8e levensjaar Christus al deelachtig, voor zover als je dat kunt noemen, maar ik weet bijna zéker dat toen de Heer óók al over mijn schouders meekeek, en wellicht dat hij die de andere chauffeurs deelachtig is het niet leuk vond en gelijk tegengas gaf… och, en achteraf bezien is het leuker hier te getuigen van mijn werk als elders, er is hier immers nog veel meer van Zijn gading, zodat die enkeling die Hem nog niet kent, Hem kan leren kennen, al was het maar door de kleine stripverhaaltjes aan weerszijde.

(Visited 17 times, 1 visits today)
Updated: 13/12/2016 — 14:17

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

In de hemel is wél bier ! © 2014 Frontier Theme