Stalker Jan Prins, de bedreiger van evangelist Mattheüs van der Steen

Van links naar rechts: Jan Prins, zijn boezemvriend Marius uit Scheveningen en vriend Bram de Gooijer en diens vrouw.


De eerste keer dat ik op de Conferentie in Duitsland kwam was het Marius die ik zijn achternaam niet ken dan slechts weet dat hij uit Scheveningen kwam. Of hij nog leeft acht ik onwaarschijnlijk omdat de laatste keer dat of ik hem zag er heel slechts uit zag. Het was Marius tezamen met een vader die incest pleegde op zijn tienerdochters die me aanvielen wat of ik voor mijn bekering had gedaan. Dat was in 1997, ik was er stuk van en de volgende morgen vroeg Chris Raymakers mij wat of er scheelde, die mij aanraadde daar Klaas Boersma van in te lichten.

Tussen de conferentie in 2000 tot het jaar 2007 ben ik door middel van vele ISP’s uit heel het land benaderd met ongekend sarcasme. Sinds 1995 maak ik websites en heb daarvoor ook op school gezeten, maar door alle vuiligheid die Jan Prins over mijn persoontje postte werd ik overal finaal genegeerd. Anderen uitleggen heeft totaal geen nut, het is een puur geestelijk strijd en het enige voordeel wat of ik eruit heb gesleept is dat ik er sterker door ben geworden.

Bovendien is Jan Prins zonder enige twijfel een pathologische narcist, mijn eigen moeder was er immers ook één en naar het schijnt ben ik een magneet voor dergelijke zieke mensen.

Jarenlang was ik bevriend met Ina te Kulve die ik op een Bijbelstudiereis in Egypte heb leren kennen, hetgeen me direct opviel was dat ze door broeders en zusters met de nek werd aangekeken en hoe of er over haar geroddeld werd. Ik trok me dat juist aan en waar ik kon hielp ik haar in plaats net als de anderen af te zeiken.

Eveneens was ik jarenlang bevriend met zuster Jitske Eizema. Zij was het die in mei 2012 aan de noodklok hing en me via de telefoon had gezegd dat haar man die haar vreselijk had behandeld en haar kinderen had verlaten en of ik a.u.b. wilde komen en wat langer wilde blijven. Maar alles wat ze via de telefoon had gezegd kwam niet overeen met hetgeen ik daar zag. Van zondag op maandag kon ik de slaap niet vatten, en het maalde in mijn hoofd en ging de zaken eens op een rijtje zetten en werd mij gewaar dat Jitske dezelfde trekken had als mijn eigen moeder en besloot die ochtend heel vroeg het huis te verlaten, want een discussie voeren met een narcist is zinloos, ze liegen en bedriegen.

Een half jaar na dato gebeurde dat nogmaals maar ditmaal met vriendin en zuster Ina Te Kulve die op dezelfde geniepige wijze te werk ging en ik eveneens het huis ’s ochtends vroeg verliet.

Ben ik dan toch bezig, dan benoem ik eender Frans Boeije, gitarist bij de Evangelische Maranatha gemeente in Beverwijk die zich de leiding van de muziekgroep maakte en blijkbaar de schurft had aan Johannes de Heer, Glorieklokken en NBCliederen had, want deze raffelde hij met een rotgang af. Vriendelijk vroeg ik hem dat niet te doen, maar hij vond het veel beter klinken want hij deed het immers voor eigen eer en niet voor de Heer. Samen met een broeder hebben we nog een lied voorgedragen en toen onze partij af was, kon hij het tóch niet laten het laatste stukje af te raffelen.

Ik heb notenschrift en mp3’s aangedragen, er werden pauzes ingelast of zó snel gespeeld dat je geen adem meer kon halen. Toen gaf ik de gitarist tegengas en de hele gemeente was in rep en roer hoe of ik hem op een tot dusver onbekende pagina ik hem had afgebeeld met een hitlersnor – ik had namelijk nóg een narcistische broeder die plachtte de baas over mij te spelen en omdat ik mij niet liet gezeggen zond hij de pagina naar alle broeders en zusters. Die zondag was het een rel in de kerk. Frans heeft die dag geen woord gerept, hield zich buiten het gekijf en zijn vrouw verklaarde dat hij geen sorry kon zeggen, maar hij had dusdanig zijn zinnen op mij gezet dat hij zocht naar wraak. Niemand van de gemeente die zijn mond opendeed. Daar klopte dus al iets niet!

Na dat gedonderjaag met Ina ben ik op zoek gegaan want het boekje van Alice Miller – Drama van het begaafde kind vond ik onvolledig en kocht beide boeken van schrijfster Sigrid van Dort: Ratgevallen

In 2014 had ik het contact met mijn gesloten narcistische moeder verbroken en in 2015 kwamen de puzzelstukjes bovendrijven hoe of ik destijds oudste Ben de Ruiter gevraagd had om eens met mijn moeder te gaan babbelen, en hij is een zogenaamde “Flying Monkey” geworden, een bondgenoot van de narcist en de manier waardoor ik door hem en de rest van de gemeente ben behandeld is puur satanisch. Ik ben bijna 15 jaar zwaar depressief geweest en zelfs door de nieuwe oudste die werd aangesteld en familie van Frans bleek te zijn, werd me nagedragen dat ik zogenaamde wisselende stemmingen had, die maar van één adres afkomstig konden zijn en dat was mijn bloedeigen moeder.

Ik ben gewoon weg gesard! En ik twijfel er niet over nadat ik Jitske en Ina voor narcisten uitmaakte, Bijbelstudieleraar Ab Klein Haneveld ‘m blijkbaar begon te knijpen omdat er buitenmate vele narcisten in de samenkomst komen en dus heeft hij algemeen omgeroepen om me te excommuniceren.

Als bewaking van de NBC-tent was ik jarenlang goed, bij nacht en ontij 24 uur aanwezig en dan word je door je broeders en zuster als vuil aan de straat gezet.

Er is echter toch één lichtpuntje:

Jas 1:2  Acht het voor grote vreugde, mijn broeders, wanneer gij in velerlei verzoekingen valt;
Jas 1:3  Wetende, dat de beproeving uws geloofs lijdzaamheid werkt.
Jas 1:4  Doch de lijdzaamheid hebbe een volmaakt werk, opdat gij moogt volmaakt zijn en geheel oprecht, in geen ding gebrekkelijk.

(Visited 89 times, 1 visits today)
Updated: 10/05/2017 — 19:19

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

In de hemel is wél bier ! © 2014 Frontier Theme