Bijbelse typologie

1. Inleiding

Volgens de meeste encyclopedieën heeft typologie niets van doen met de Bijbel, maar wordt de term in allerlei takken van wetenschap gebruikt, bijvoorbeeld in: de psychologie, de antropologie, de archeologie, enzovoorts. De reden daarvoor is dat onder de kop “typologie” de meest grote onzin over allerlei Bijbelse zaken de wereld in geholpen is. Een vast commentaar op de term luidt dan ook: Bijbelse typologie heeft meer geleden van degenen die het gebruiken, dan door degenen die er tegenstander van zijn. Jammer genoeg wordt typologie daarom niet meer als een Bijbels of theologisch onderwerp beschouwd.

Normaal gesproken begint men bij het bestuderen van een Bijbels onderwerp met het opzoeken van de term in de Bijbel, maar in het geval van typologie staat de uitdrukking niet eens in de Bijbel vermeldt. De oorzaak is dat het geen écht Bijbels onderwerp is, maar een theologisch. Dat heeft tot gevolg dat het anders toegepast moet worden. Bijbelse typologie is een methode die de Bijbel zelf gebruikt om bepaalde waarheden vast te leggen. Hierbij moet opgemerkt worden dat de term “methode” niet opgevat zou worden als een soort techniek waarmee men bepaalde zaken definieert. Zo’n methode bestaat niet. Bijbelse typologie kan dus niet gebruikt worden als een soort gereedschap waarmee men de Bijbel als het ware te lijf gaat. In deze studie wordt het verschijnsel “typologie” besproken en de methode die de Bijbel zelf aanreikt om het toe te passen. Daarvoor worden zoveel mogelijk Bijbelteksten behandeld om een goede indruk van het geheel te geven.

Definities van “Bijbelse typologie”

In de moderne wetenschap is het tegenwoordig gebruikelijk om voor een begrip een definitie te bepalen. Men wil daarmee vastleggen wat onder het begrip valt en wat daar buiten. Maar helaas hebben definities de eigenschap om begrippen zoveel mogelijk te begrenzen. Wat volgens de één wel bij het begrip hoort, hoort volgens de ander er niet bij. Hierna volgen enkele definities voor het begrip “Bijbelse typologie”:

Dr. C.I. Scofield zegt: Een type is een door God bedoelde illustratie van één of andere waarheid. De verkorte versie van deze definitie luidt: een type is een illustratie. Het is dus een uitbeelding van iets wat God gemaakt heeft.
In de New Bible Dictionary staat: Typologie is een wijze van uiteenzetten van de Bijbelse heilsgeschiedenis, zodanig dat vroegere fasen worden gezien als anticipatie (het vooruitlopen op iets) van latere fasen of latere fasen als recapitulatie (herhalen) of vervulling van vroegere fasen. De verkorte versie van deze definitie luidt: de geschiedenis herhaalt zich of in het Frans: l’histoire se répète. Bepaalde structuren uit Bijbelse geschiedenissen (fasen) herhalen zich. Bijvoorbeeld: de geschiedenis over het ontstaan van de tegenwoordige wereld uit de wateren van Genesis 1 : 2 herhaalt zich in de wateren (zondvloed) van Noach; in de wateren van de Schelfzee; in de wateren van de Jordaan; in het water van de doop; enzovoorts. In wezen herhalen deze geschiedenissen zich in de dood en opstanding van Christus.
In de Baker’s Dictionary of Theology staat: Een type is een schaduw geworpen op de bladzijden van de oudtestamentische geschiedenis, waarvan de volle belichaming (antitype) wordt gevonden in de nieuwtestamentische openbaring. Volgens deze definitie is typologie meer duisternis (schaduw) dan licht. Het verbergt meer dan dat het openbaart.

Ds. Harry Bultema zegt: Een type is een door de Geest geïnspireerde schaduw van de toekomende goederen, waarvan Christus met inbegrip van Zijn volk en werk het Lichaam is.

Ds. Harry Bultema was een geleerd man. Hij was van Nederlandse afkomst en predikant in de Reformatorische kerk. Hij heeft hele goede boeken geschreven in het Nederlands en Engels. Eén boek gaat over Bijbelse typologie. Toen hij een boek schreef over de wederkomst van Christus en daarmee blijk gaf te geloven in wat gewoonlijk het “het duizendjarig rijk” genoemd wordt, werd hij zijn kerk uitgezet.

Augustinus schreef een puntdicht (een zeer kort gedicht met een woordspeling): In het Oude Testament ligt het Nieuwe Testament verborgen, in het Nieuwe Testament staat het Oude Testament geopenbaard. Deze definitie gaat niet speciaal over typologie.

Samenvattend gezegd, spreken de definities 2 t/m 5 over duisternis, schaduw of verberging in het Oude Testament, waarna deze verborgen dingen in het Nieuwe Testament worden geopenbaard.

Lees verder

(Visited 6 times, 1 visits today)
Updated: 18/06/2017 — 08:24

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

In de hemel is wél bier ! © 2014 Frontier Theme