Jongerenwerker Corjan Matsinger slaat wartaal uit

De grens tussen goed en kwaad vervaagt | Corjan Matsinger kent zelf het onderscheid niet


Jongerenwerker Corjan Matsinger over de invloed van de duisternis in de populaire cultuur.

‘Ik ben een kind van de duivel/ Mama, jij hoeft niet te huilen/ Feesten, alsof elke dag hier mijn laatste is/ Hoop dat je deze draait op mijn begrafenis’. Dat rapt Jebroer in het nummer ‘Kind van de duivel’ dat populair is op scholen, ook met een christelijke signatuur. Wat moeten ouders ermee als kinderen met dit lied meezingen? En is het zo dat kinderen en jongeren steeds meer worden geconfronteerd met de duisternis in games, films, spelletjes en boeken? Corjan Matsinger, jongerenwerker, docent en religieus trendwatcher, ziet dat wel zo. “Het grote probleem is dat niet meer duidelijk is wat goed en kwaad is.”

“Begin dit jaar hoorde ik ‘Kind van de duivel’ voor het eerst. Voordat het nummer in de top 40 kwam, was het vooral de radiozender Slam FM die dit nummer veel draaide. Deze zender is heel populair onder jongeren. Mijn eerste reactie was: ‘wat is dit?’. Ik ben best wel wat gewend, maar zelden had ik het een dergelijke negatieve boodschap zo recht voor z’n raap gehoord. Wat mij vooral raakte was de videoclip die best wel wat autobiografische elementen bevat. Daarin zie je hoe de ouders van een jongen ruzie maken en dat hij daarna met een pistool rondloopt. Aan het eind van de clip schiet hij zichzelf door zijn hoofd en zie je zijn begrafenis. Zeer naargeestig allemaal. Weet je, deze rapper noemt zichzelf Jebroer als tegenhanger van Jezus. Hij is openlijk atheïstisch. Maar als je dieper kijkt en interviews met hem leest zie je dat hij zijn nummer niet satanisch bedoelt, maar vooral zijn middelvinger naar de maatschappij opsteekt.”

Ongezonde fascinatie 
Feit blijft wel dat kinderen en jongeren dit nummer meezingen. “Dat is niet fijn, maar dat kinderen met dit nummer worden geconfronteerd is een gegeven. De vraag is alleen: hoe gaan we er als ouders en jongerenwerkers mee om? Natuurlijk leggen ouders hun grenzen anders. En het is hun goed recht als ouders zeggen: ‘dit willen we niet in ons huis hebben’. Alleen is het wel belangrijk dat we met kinderen en jongeren het gesprek hierover aangaan.

En het is hun goed recht als ouders zeggen: ‘dit willen we niet in ons huis hebben’. Já zeg dat, want met verbieden d.i. wet opleggen vermeerder je zonde. (Dan mis je, je doel!)

Kijk, vroeger was ik fan van Queen en werd ik gewaarschuwd dat als je de muziek achterstevoren zou afspelen er allerlei verborgen boodschappen te horen zouden zijn. Je kunt wel nagaan wat die waarschuwing met mij heeft gedaan. Ik ben dat direct gaan doen. Ongezonde fascinatie noemen we dat.”

Gesprek 
Maar hoe zou je dan zo’n gesprek moeten voeren? Matsinger: “Je kunt bijvoorbeeld beginnen met de vraag of de duivel kinderen heeft.

Kortom geef je de satanas gelijk alle aandacht.. in plaats van dat je nou zegt: we pakken de Bijbel erbij en lezen dat God ons voorschrijft dat het van node is de gehele wapenrusting te dragen opdat gij kunt staan tegen de listige omleidingen des duivels. 

Met jongeren kun je heel goed een interview met Jebroer laten zien zodat zij meer een totaalplaatje krijgt. Je ziet dan dat Jebroer zichzelf veroordeelt, in de slachtofferrol kruipt en een heel negatief zelfbeeld heeft. Je kunt dan hele mooie gesprekken met jongeren krijgen.

Wat je zegt, dat neigt gelijk van “ik ben beter” en dat lokt pestgedrag uit.

En vervolgens begint Corjan Matsinger over occultisme en dus wordt volkomen duidelijk dat Corjan Matsinger er zelf niks van heeft begrepen en daardoor de spreekbuis is voor de satanas.

Lees maar beter niet verder

(Visited 4 times, 1 visits today)
Updated: 23/06/2017 — 21:38

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

In de hemel is wél bier ! © 2014 Frontier Theme