Niemeijer: Christus Zelf bouwt Zijn gemeente

Dat niet alle gemeenten gelijk zijn, is minder erg dan vaak wordt beweerd, maar er zijn wel degelijk Bijbelse richtlijnen voor de eredienst. Ds. Theo Niemeijer ontdekte blijkens zijn bijdrage aan Het Zoeklicht dat er een goede balans tussen feestelijkheid en plechtigheid moet zijn. Maar sommige diensten zijn zo feestelijk dat van plechtigheid niets over blijft en het omgekeerde kan ook. 

Wanneer ‘meer van de Geest’ wordt verlangd, is het oppassen geblazen, vindt Niemeijer. Het kan in feite volgens hem ook om verlangen naar meer van het vlees gaan. “In deze verlangens staan maar al te vaak egoïstische motieven op de achtergrond. De melodie is zo leuk, het ritme spreekt me aan, het moet een beetje vlotter en een beetje meer, zodat er bijna geen ruimte meer is voor een gedegen, Bijbels gefundeerde preek.”

Leuke liedjes
Veel gelovigen hebben volgens hem het idee dat de eredienst er voor hen is, in plaats van de gerichtheid op de verheerlijking van de Heer Zelf. Daarin past wat hem betreft niet als primaire vraag of de gemeenteleden wel aan hun trekken komen, de liedjes leuk worden gevonden, de preek boeiend genoeg is enzovoort. De verheerlijking van de Heer moet in liederen, aanbidding, dankzegging en Woordverkondiging tot uiting komen. Elke liedbundel heeft een eigen theologische kleur, schrijft Niemeijer. “Het valt mij op dat de laatste tijd in veel gemeenten alleen nog maar uit de bundel Opwekking gezongen wordt en niet of nauwelijks meer uit de bundel van Johannes de Heer, Geestelijke liederen, Psalmen en Gezangenbundels – en daarmee in hun identiteit aan het veranderen zijn. Terwijl juist in bijvoorbeeld de Joh. de Heer-bundel zulke prachtige liederen over bekering, toewijding en wederkomst te vinden zijn en in de Opwekkingsbundel juist weer veel mooie aanbiddingsliederen.”

Lees verder

(Visited 20 times, 1 visits today)
Updated: 23/06/2017 — 20:53

1 Comment

Add a Comment
  1. 't Zingend Voske

    Zingend Voske 23-06-2017 08:43

    Ds. Theo Niemeijer met U kan ik de Deur deur!!
    Ik ergerde me groen en geel als Joh. de Heer, Glorieklokken en ook NBC-liederen werden afgeraffeld en dan wel zó snel dat er zelfs geen mogelijkheid meer was om adem te kunnen halen. En de goe-gemeente zaten er als dwaze schapen bij en durfden hun mond niet open te doen – of was er misschien iets veel ergers aan de hand dat het zout smakeloos was geworden.

    En opwekking en praise is het enige nog wat tot gehore wordt gebracht en het refrein is bijna een mantra zodat duidelijk wordt dat de Deur zegt: “Ga uit van haar!!”

    Ik hoefde er niet uit: “Ik moest eruit en werd de plaatselijke politie ingeschakeld als postbode dat ik op zondagmorgen niet eens meer in de straat mag komen”.

    Hoever moet je als Evangelische Maranatha gemeente nog zakken? Het is triest, intriest… maar het is mij niet vreemd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

In de hemel is wél bier ! © 2014 Frontier Theme